کتاب بداء از نظر شیعه – بداء (با الف ممدوده) بر وزن (سماء)،اسم مصدر بوده و مشتق است از (بدا،یبدو،بدوا) از باب (طلب،یطلب) به معنای ظاهر شدن و آشکار گشتن.و به (رای جدید) نیز اطلاق میشود به این معنی که اگر شخصی سابقا در مطلبی رای فاسدی داشت،و بعدا رأیش بر امر صحیحی تعلق گرفت آن را تعبیر به (بداء) میکنند.